Literatuur

Klem los € 21,00
Klem los

De ouderlijke boerderij gaat niet naar Erik. Wat heeft hij zijn buurmeisje Gerda nu nog te bieden? Samen met zijn beste vriend Tom ontdekt hij seks en de stad. Intussen verstedelijkt de Waterdijk in hoog tempo. Erik sluit een verbond met zijn nieuwe vriendin en gaat de wereld bevrijden. Het wordt een giftige cocktail met dodelijke afloop. Op het moment dat alles misgaat, doet Gerda een gouden zet. Klem Los is een coming-of-age-roman over afkomst en identiteit, over stad en platteland, over goed en kwaad, over schuld, schaamte en verbondenheid. In het prachtige decor van het rivierengebied klinkt een echo van de jaren zeventig. Je hoort de zwaluwen en je ruikt de bloemen in de wei. Klem Los is de opvolger van de rock-and-roll-roman Onderwatermuziek. Opnieuw, voor alle mensen op zoek naar hun huis.

Melancholie I € 18,95
Melancholie I

‘Een trance-achtig, in wezen muzikaal modulerend proza waaruit, voor de hoofdpersoon maar ook voor de lezer, in feite geen ontsnapping mogelijk is.’Een indrukwekkende roman van de winnaar van de European Prize for Literature 2014 ‘vanwege zijn krachtige, veeleisende en vernieuwende manier van schrijven in elk literair genre'. Melancholie I beschrijft een dag uit het leven van landschapsschilder Lars Hertervig (1830-1902), die uitgroeide tot een van de meest gerenommeerde schilders van Noorwegen. Lars Hertervig, student aan de kunstacademie in Düsseldorf, is verlamd door zorgen over zijn talent en wordt overweldigd door de liefde voor de dochter van zijn hospita, Helene Winckelmann. Jon Fosse neemt de lezer in zijn kenmerkende muzikale taal diep mee in het fragiele bewustzijn van de schilder en de gebeurtenissen van één dag die zijn mentale instorting veroorzaken. In het tweede deel van de roman bevindt Hertervig zich in het gesticht Gaustad, waar hij een ontsnapping beraamt om weer te kunnen schilderen en om terug te keren naar zijn geliefde Helene. Melancholie I werd bekroond met de Noorse Melsom-literatuurprijs en de Sunnmøre-prijs. IN DE PERS 'Melancholie I is voor het grootste deel meer muziek dan taal. […] wonderbaarlijk bedwelmend.' – Arjan Peters in de VOLKSKRANT 'Melancholie I is een evenement voor de liefhebbers: eindelijk weer een Nederlandse vertaling van Jon Fosse. De Noor is al járen een topkandidaat voor de Nobelprijs. [...] Kunst draait niet om een boodschap, maar om een dieper begrip, niet om realiteit, maar om mystiek. ­Fosse noemt die glimp ‘de stille stem’. Zijn reis daarheen is even bijzonder als uitdagend. Michelin zou zeggen: ‘Vaut le voyage’." - Boek van de Week in De Standaard 'Een trance-achtig, in wezen muzikaal modulerend proza waaruit, voor de hoofdpersoon maar ook voor de lezer, in feite geen ontsnapping mogelijk is. Fosses proza begeeft zich ver buiten de gebaande wegen der vertelkunst.' - TROUW 'Melancholie I is een veeleisende roman, die een poëtische leeshouding vergt: het metrum is de draagmuur van een gedicht en dit geldt tevens voor het repetitieve ritme van de stijl in deze roman. Het is de stijl van Fosse die de niet waarneembare werking van de geest uitdrukt en vormgeeft. En dat is wat deze roman, het genre van het onzichtbare, zo krachtig maakt.' - FRIESCH DAGBLAD 'Op onnavolgbare wijze weet Fosse het voor elkaar te krijgen dat we, hoewel we steeds in het door en door paranoïde en mistige hoofd van Hertervig verblijven, toch begrijpen wat er zich buiten hem om afspeelt. [...] Je zult dit hoofd binnen moeten stappen en moeten wachten tot het voorbij is, tot de golven van de zee die dit mens voortstuwen jou uitspugen, veilig de vloedlijn op. Waarom zou je dat doen? Nou, bijvoorbeeld om meer te weten te komen over het scheppen, de inspiratie, over het goddelijke zelfs. En over gekte.' - Miriam Rasch op de website van Athenaeum Boekhandel 'Het begin van het boek is meteen fascinerend, een lange aaneenschakeling van gevoelens en gedachten – overigens in een fijne vertaling van Edith Koenders en Adriaan vd Hoeven – laat zien hoe het hoofdpersonage zich op het randje van een mentale instorting bevindt.' - BOEKENKRANT ‘Lars Hertervig leeft voort en Jon Fosse heeft een belangrijke bijdrage geleverd om hem levend te houden.’ – Norwegian American WeeklyFriesch DagbladRecensie door Koen Schouwenburg'Melancholie I is een veeleisende roman, die een poëtische leeshouding vergt: het metrum is de draagmuur van een gedicht en dit geldt tevens voor het repetitieve ritme van de stijl in deze roman. Het is de stijl van Fosse die de niet waarneembare werking van de geest uitdrukt en vormgeeft. En dat is wat deze roman, het genre van het onzichtbare, zo krachtig maakt.'BoekenkrantRecensie door Katy HurkmansHet begin van het boek is meteen fascinerend, een lange aaneenschakeling van gevoelens en gedachten – overigens in een fijne vertaling van Edith Koenders en Adriaan vd Hoeven – laat zien hoe het hoofdpersonage zich op het randje van een mentale instorting bevindt.TrouwRecensie door Rob Schouten‘Een trance-achtig, in wezen muzikaal modulerend proza waaruit, voor de hoofdpersoon maar ook voor de lezer, in feite geen ontsnapping mogelijk is. Fosses proza begeeft zich ver buiten de gebaande wegen der vertelkunst.’

Een eeuw. Een familie € 16,95
Een eeuw. Een familie

Een eeuw, een familie. Meer dan honderd jaar volgen we oma’s, moeders en dochters bij hun bijzondere belevenissen. De verhalen in dit boek zijn apart te lezen, maar zijn door de familiebanden erin met elkaar verweven. De vrouwen die aan het woord zijn nemen de lezer mee op een reis door decennia, over continenten, door verdriet en vreugde. Maar altijd zijn daar de onzichtbare touwtjes die de familie bij elkaar houden. Een warm portret van een niet alledaagse familie. Ruti van Thijn is geboren en getogen in Amerika. Bij aankomst in Nederland ontmoette zij haar kleine familie. Ze leerde haar eerste man kennen – en de Nederlandse taal. Schrijven deed ze graag, waarbij als vanzelf de opmerkelijke verhalen uit haar familie hun weg naar het papier vonden. Eerdere boeken van de hand van Ruti van Thijn zijn ‘Regenboogkristal’ en ‘Carroussel’.

Diva € 20,00
Diva

DIVA is het nooit eerder vertelde verhaal over de eerste en enige Nederlandse actrice met een ster op de Hollywood Walk of Fame.DIVA is het nooit eerder vertelde verhaal over de eerste en enige Nederlandse actrice met een ster op de Hollywood Walk of Fame. In mei 1917 reist de 25-jarige Julie Goudeket uit Amsterdam naar Amerika om haar orthodox-Joodse vader te ontvluchten. Ze wil actrice worden. Julie doet zich voor als de mysterieuze Jetta Goudal uit Versailles en bluft zich Broadway en Hollywood binnen. Ze wordt al snel berucht door haar geëmancipeerde houding. Desondanks wordt La Goudal een wereldberoemde filmster en collega van Greta Garbo, Rudolph Valentino, Gloria Swanson en Charlie Chaplin. Met dit onthullende boek over de ware identiteit van Jetta Goudal krijgt Nederland haar allereerste beroemde Hollywood-actrice terug. ***** "Op Broadway werd ze een sensatie. Niet om wat ze deed of had gedaan, maar door haar originele manier van kleden, kosmopolitische allure, creatieve Engels en zelfvertrouwen. Ze bezocht de foyers van het Algonquin Hotel op 45th Street, Manhattan of het net zo chique Plaza Hotel, vlak bij Central Park. Gracieus bewoog ze zich langs starende mannen. Vrijwel niemand wist wie ze was, iedereen wilde haar kennen. Ze was bleek als Emma Bovary en keek het grootste deel van de tijd alsof ze nooit helemaal gelukkig zou worden. Gezelschap had ze bijna nooit. Dat maakte haar nog mysterieuzer." ***** Schrijver Erik Brouwer reisde meerdere malen naar Amerika om onderzoek naar het leven van Jetta Goudal te doen. Hij vond dagboeknotities en persoonlijke correspondentie en ontmoette mensen die Jetta Goudal nog hebben gekend. Hij deed onderzoek in archieven in Hollywood, Utah, Washington en New York en bezocht Jetta’s crypte op de chicste begraafplaats van Los Angeles. Erik Brouwer publiceerde eerder onder meer Spartacus, De hemel is een basketbalveld, In den beginne was de bal en verhalen in de Volkskrant, NRC Handelsblad, Het Parool en Revu.

ziensdurf € 15,00
ziensdurf

In ziensdurf verkent Qader Shafiq (Kabul 1968) zichzelf in de wereld. Hij dicht over de processen die een vluchteling doormaakt. Over de gevolgen van ontworteling, vervreemding en aarding in een nieuwe samenleving. Over het permanente rouwproces van de migrant. Hij probeert daarmee duizenden kilometers en soms eeuwen te overbruggen. ‘Qader schrijft over het verscheurd zijn maar hij leert zichzelf, en daarmee ook de lezer, ermee te leven. De ontworteling is een feit, maar de ontworteling is geen eindpunt, met de ontworteling begint het pas. Dat Qader schrijft in de taal van het exil, het land van aankomst, is veelzeggend.’ ‘Qader blijft een romanticus … […] Zijn temperament is een anachronisme maar dat is ook de kracht van zijn persoonlijkheid en van zijn poëzie.’ – Arnon Grunberg Qader Shafiq is oprichter en directeur van Bureau Wijland, een advies- en projectbureau dat staat voor duurzame verbinding van mensen en organisaties, met elkaar en met de samenleving. Daarnaast is hij columnist en dichter. Shafiqs columns, verhalen en opiniestukken zijn via de radio uitgezonden en in diverse regionale en landelijke bladen gepubliceerd. Hij stelde verscheidene proza- en poëziebundels samen: Feest van tranen en glimlach, Veelzeggende Cijfers en Een zwijgend lied op mijn lippen, een bloemlezing met gedichten en verhalen van Afghaanse schrijvers. Ook is hij medesamensteller van Hoezo tolerant? waarin elf bekende en minder bekende Nederlanders zich uitspreken over tolerantie en de multiculturele samenleving, en de poëziebundel Hoe zie je de toekomst? Qader Shafiq (Kabul 1968) kwam op zijn 25e naar Nederland; sinds 1994 woont hij in Nijmegen. Hij wekte de nieuwsgierigheid in zichzelf dit platte land te leren kennen, van de Nederlandse taal te houden en in het Nederlands te schrijven. Zijn gedichten zijn in verschillende bloemlezingen verschenen.

Parkinson Hotel 2, Boodschappers van De Dood € 20,50
Parkinson Hotel 2, Boodschappers van De Dood

Van de snaartheorie naar Gary Snyder, van harde seks naar filosofische verhandelingen. Dit om te begrijpen wat sterfelijkheid is, wat ziekte is, wat dit alles betekent in relatie tot ons besef van tijd en ruimte. En ook, wat het inhoudt voor de relatie met je partner en je eigen leven. Frank van Empel vervolgt de bijtende conversatie tussen Franky en Parkie uit Parkinson Hotel 1, dialoog van een man met zijn ongenode gast.Twee nieuwe boodschappers van De Dood, Prostata en De Oude Man, checken in bij Parkinson Hotel. Parkie is inmiddels volwassen. Hij wordt in bedwang gehouden met precisieaanvallen - diepe hersenstimulatie - maar ontsnapt regelmatig. Franky ontdekt zijn geheim. Man-eater Prostata houdt van alle mannen. Parkie is gek op haar, maar beseft hoe gevaarlijk zij is voor het voortbestaan van zijn hotel. Ook dienen Franky en Parkie af te rekenen met De Oude Man, die de tand des tijds als wapen hanteert.Franky en Parkie vechten om Hotel Parkinson te redden en sluiten daarom af en toe een pact. Maar de alliantie houdt geen stand. NRCRecensie door Jannetje KoelewijnFrank van Empel (64) schreef een nieuw boek over Parkie, de vijand van zijn lichaam. De verschijnselen van zijn parkinson worden onderdrukt door deep brain stimulation. "Mijn boek gaat over het bezweren van doodsangst. Maar voorlopig ben ik er nog." Jannetje Koelewijn 23 november 2018 om 15:24 Zijn gezicht is een masker, maar een vrolijk masker, met heldere ogen en een lachende mond. Hij lijkt normaler te lopen dan de laatste keer dat ik hem zag, in mei 2015. Minder voorovergebogen, minder sloffend. Het valt me op als ik van de voordeur van zijn huis in Vught achter hem aan loop naar de woonkamer. Als we zitten zie ik zijn nieuwe voortand, iets witter dan de andere. In zijn nieuwe boek, Parkinson Hotel 2, heb ik gelezen hoe hij eraan komt.?Op een ochtend werd hij wakker, moest naar de wc, nam geen tijd om rustig op te staan, denderde duizelig de trap af en klapte met zijn gezicht op de drempel van de badkamer. 'STOM, STOM, STOM.' Duizeligheid is een bijwerking van de medicijnen die hij slikt. De ene voortand stak haaks naar buiten, de andere was verdwenen in zijn bovenkaak. Frank van Empel (64), schrijver, oud-journalist, heeft parkinson. En hij heeft, zoals veel mannen met deze ziekte, en sowieso veel mannen op leeftijd, prostaatkanker. Dat hij die ochtend opeens zo nodig naar de wc moest kwam door de bestralingen die hij had ondergaan. De (nogal smerige) details van het effect daarvan op zijn ingewanden beschrijft hij in geuren en kleuren in zijn boek. Typisch Frank: graag in de overdrive. Mensen die hem kennen uit de tijd dat hij voor Haagse Post en Elsevier schreef, en later voor NRC, zeggen dat hij soms wel zeven stukken op een dag tikte. De parkinson - ongenode hotelgast Parkie in zijn boek - heeft hem nog grenzelozer gemaakt. Schaamtelozer ook. Dat is wat de ziekte met mensen doet: eigenschappen uitvergroten. Jaloerse wanen Het eerste interview met Frank van Empel was in april 2015, toen hij Parkinson Hotel 1 net af had. Hij praatte aan een stuk door, dwingend en monomaan, bijna onverstaanbaar door zijn eentonige en nasale stemgeluid. Langs zijn kin droop speeksel. Hij trilde en schudde over zijn hele lijf. Hij vertelde over de wanen waar hij aan leed, vooral jaloerse wanen waarin zijn vriendin Caro Sicking - ze zat met een niet al te opgewekt gezicht naast hem - seks met andere mannen had. Hij was woedend dat ze geen seks met hem wilde hebben. Maar Frank, hoteleigenaar Franky in zijn boek, wist tegelijkertijd heel goed dat hij voor haar niet meer te harden was. "Ik loop krom, ik stink naar pies, ik ben langzaam, ik voel anders aan. Ik werk verstikkend. Ik kleineer iedereen." Daarom had hij besloten te doen wat zijn neuroloog hem al jaren adviseerde: hij zou in het Sint-Lucas Ziekenhuis in Gent deep brain stimulation ondergaan. "We houden weer van elkaar. De zwarte wolk is uit het huis." ?Caro Sicking Ik was erbij toen de neurochirurgen een paar weken later gaten in zijn schedel boorden, waarna ze met de neuroloog, Chris van der Linden, twee elektroden in de nucleus subthalamicus plaatsten, een hersenkern van zeven bij vier millimeter boven de hersenstam die de bewegingen soepel laat verlopen. Daarna werd de stroom erop gezet en ter plekke ontspanden Franks handen zich. Het trillen en beven stopte. De elektrische signalen onderdrukken de symptomen van de ziekte, dat is het idee erachter. Bij parkinson sterven de dopamineproducerende zenuwcellen in de hersenen af, en zonder dopamine ga je trillen en beven en raar lopen. "Psychisch verander je ook", zei Van der Linden, "want de zenuwcellen in de frontale kwabben, waar je persoonlijkheid zit, krijgen niet meer de input die ze gewend waren." Die zenuwcellen kunnen spontaan ontladen en dan kun je waanideeën krijgen. Je kunt door het gebrek aan dopamine neerslachtig en initiatiefloos worden. In mei 2015 kwam Frank het ziekenhuis uit met onder zijn rechtersleutelbeen een stimulator waarmee hij zelf per afstandsbediening de spanning op de elektroden kon regelen. "Fysiek vind ik hem beter", zei Caro een paar dagen later. "Maar psychisch?" Dat wist ze nog niet zo zeker. Wandelvoetbal In Parkinson Hotel 2 heeft Franky er twee ongenode gasten bij gekregen, twee nieuwe Boodschappers van de Dood: de Oude Man en man-eater Prostata. Parkie is dol op haar, maar snapt hoe gevaarlijk ze is voor het voortbestaan van het hotel. Als zij Franky velt, is Parkie zijn onderkomen kwijt. En Parkie houdt er juist zo van om met de hoteleigenaar te filosoferen over de Grote Thema's als Tijd en Ruimte en Oneindigheid. Dus vindt hij het schitterend dat Prostata met vijfendertig röntgensessies voorlopig kapot wordt gemaakt. Hoe gaat het ondertussen met Franky, alias Frank? "Goed", zegt hij. "Ik doe aan wandelvoetbal. Ik ren iedere dag in het bos." "En je danst", zegt Caro Sicking, die er weer bij is, heel wat vrolijker dan de vorige keer. "Je maakt muziek." "Mijn boek gaat over het bezweren van doodsangst", zegt hij. "Maar voorlopig ben ik er nog." Hij praat niet meer aan een stuk door en is beter te verstaan. Hij luistert als Caro wat zegt en zijn kin is droog. Hij schudt en beeft wel, vooral als het onderwerp op seks komt. Dan bonken zijn handen op het tafelblad. "Emotie", zegt hij, waarna hij over de kleinkinderen begint, over de oudste van bijna een. "Ze is altijd bang als ze me ziet." "Niet altijd", zegt Caro. "En het trekt bij." "Gisteren vroegen twee mensen in een auto me de weg naar Maurick en terwijl ik nog sta te denken of ze Maurick Kasteel bedoelen of Maurick College of het plein, slaan zij de deur dicht en rijden door. Ik zag ze denken: die is niet goed bij zijn hoofd." "Nou en?", zegt Caro. "Mijn zel$eeld is beschadigd", zegt Frank. "Dat bedoel ik. Dus seks " - bonk, bonk, bonk - "is een gevoelig punt. Ik kan het ook eigenlijk niet meer en dat is de schuld van Prostata. Maar ik mis het niet. Of ik mis het wel, maar we hebben er een modus in gevonden." En de jaloerse wanen? "Helemaal weg." Stuk eenvoudiger leven "Helemaal weg", zegt Caro. "Voor mij is het leven een stuk eenvoudiger sinds de deep brain stimulation." Dus psychisch? "Is hij veel beter. Er zit hier een heel andere man dan drieënhalf jaar geleden. Die keer" - ze kijkt naar Frank - "dat ik met een vriendin naar Vlissingen was, voor de operatie nog, en dat jij me de hele tijd belde om te vragen of ik al met een of andere jonge god in bed lag. Dat was echt het dieptepunt. Toen dacht ik: ik moet weg bij die man." "Vorige week was je in Athene", zegt Frank. "Ik heb je niet één keer gebeld." "We houden weer van elkaar", zegt Caro. "De zwarte wolk is uit het huis." "Weet je nog" - Frank kijkt naar Caro - "die vrouw die we tegenkwamen toen we met mijn boek op tournee waren? Haar man was door de parkinson seksverslaafd, gokverslaafd en koopverslaafd." Caro: "O ja, dat was echt heel droevig." Met Franks toestemming bel ik Chris van der Linden, de neuroloog uit het Sint-Lucas, en vraag hoe hij vindt dat het met Frank gaat. In mei 2015 vertelde hij hoe precies het erop aankwam waar de elektroden geplaatst werden. Een millimeter te veel naar het midden van de nucleus subthalamicus en hij zou te dicht op de emotionele zenuwbanen zitten, in plaats van op de motorische zenuwbanen. Hij had in het verleden meegemaakt dat patiënten na de operatie volkomen ontremd waren geraakt. Er waren er die zelfmoord pleegden. "Mijn persoonlijkheid, mijn identiteit, alles verdwijnt." Frank van Empel Nu zegt hij: "Wat de psychische verbetering betreft moet ik afgaan op wat Caro zegt, want om het goed te kunnen beoordelen zou ik Frank langer moeten meemaken." Wat ziet hij wel? "Verbetering van de spraak. En hij loopt normaler. Hij lijkt minder snel achteruit te gaan en dat zou in overeenstemming zijn met wat nu uit studies begint te blijken: de continue stimulatie van de nucleus subthalamicus remt de ziekte een beetje af en het heeft effect op het hele brein." Het vermoeden bestaat ook, zegt hij, dat de zenuwbanen rond de nucleus subthalamicus door de stimulatie een dichtere structuur krijgen. "Dat zou dan komen doordat er weer meer verbindingen ontstaan." Hij gaat daar nu met andere neurologen een studie naar doen. En dat schudden en beven zodra het over iets spannends gaat? "Bij emotie komt de tremor altijd terug, hoe goed je ook stimuleert. Ik zeg wel tegen patiënten: verboden emoties te hebben. Geen stress, want dan begint het weer." Bedorven melk Frank laat op zijn telefoon de rap horen die hij bij zijn nieuwste boek heeft gemaakt. Die rap is opgenomen met leden van de Nederlands-Marokkaanse band Kasba. Vanuit de diepte van mijn brein / krijgt mijn lichaam een sein / je bent er helemaal geweest / ik beheers jouw lichaam... Franks mondhoeken gaan naar beneden. Parkie is mijn naam / ik ben monomaan / een alter ego van jou / ik maak jou knettergek... Waarom moet hij nu bijna huilen? Frank: "Mijn persoonlijkheid, mijn identiteit, alles verdwijnt." Zijn handen bonken op de tafel. "Ik ben bedorven melk, ik ben..." "Nee", zegt Caro. "Dat ben je niet." "Ik probeer mezelf wijs te maken dat ik Parkie de baas ben, maar Parkie heeft de macht en hij wil" - bonk, bonk, bonk - "dat ik afga." Afga? "Ten opzichte van jou. Ik kom beroerd over. Dat weet ik heus wel." "Je boek, je lied, je bent in de rouw", zegt Caro. "Je bent continu afscheid aan het nemen van wie je was." "Continu, ja." "Dat moeten we allemaal. Alleen" - zij?probeert te lachen - "gaat het bij jou wat sneller."

Dit is episch! € 9,45
Dit is episch!

De populairste video's van Dutchtuber zijn omgevormd tot vrolijke 1 pagina-strips. Kinderen kunnen de leukste video's nog eens nalezen en Job meenemen naar plaatsen waar geen WIFI is. Hij heeft twee kanalen, te weten 'Dutchtuber' en 'Dutchtuber2'. Op beide kanalen heeft hij rond de 600.000 volgers.

Gelukkig wij... € 15,45
Gelukkig wij...

De Zandvoortse Courant vraagt schrijver/dichter Marco Termes als wekelijks columnist. Dat heeft de bevolking van de kustplaats geweten. Met de nodige zelfspot legt hij het dorpsleven bloot.April 2017: De Zandvoortse Courant vraagt schrijver/dichter Marco Termes als wekelijks columnist. Dat heeft de bevolking van de kustplaats geweten. Kleingeestigheid, mode en de waan van de dag, stuntelende politici, arrogante leeghoofdige ex-profvoetballers, luchtfietsende budgetverkwistende managers, schuldafschuivende ambtenaren, onbereikbare medewerkers van nutteloze nutsbedrijven, prutsers bij banken en woningbouwverenigingen, blaaskaken, blatende kroegfilosofen en verkopers van gebakken lucht, ze komen allemaal aan de beurt bij Termes. Op ironische wijze en met de nodige zelfspot legt hij – scherp van geest en met zijn pen als scalpel – het dorpsleven bloot. Schrijver/dichter Marco Termes (1957) is een geboren en getogen Zandvoorter. Hij heeft inmiddels veertien literaire werken op zijn naam staan.

Opvoeding met een damper € 12,95
Opvoeding met een damper

Opvoeding 'volgens het boekje', wat is dat? Geen enkele pedagoog of ouder kan er een sluitend antwoord op geven. Dus moederen/modderen we met z'n allen maar wat aan? Anneke Van de Voorde (Reet, °1974) is al meer dan twintig jaar journaliste/eindredactrice voor 'Gazet Van Antwerpen'. Met haar man Phille deelt ze twee zonen, Ricky en Vinnie. In haar column in 'De Markt', de zaterdagbijlage van de krant, tackelt ze in (eigengereide) stijl de idylle van het opvoedingsproces. Sigaretje onder de dampkap, campari orange steeds in de hand en ook het foert-gevoel is nooit ver weg. 'Mijn kinderen halen het bloed vanonder mijn nagels en zuigen alle energie uit mijn lijf. Maar ... ze zijn het centrum van mijn hele universum, de campari in mijn orange.' Het boek 'Opvoeding onder de dampkap' verscheen drie jaar geleden en had, net als deze opvolger 'Opvoeding met een damper', geen pedagogische pretenties, maar is het daardoor des te meer: herkenbaar en hilarisch, maar vooral hilarisch herkenbaar. Anneke Van de Voorde schrijft tegelijk schroomvol en zonder schroom over de dagelijkse kunst/onkunde - schrappen wat niet past of wat bij u past - van het opvoeden. Ze geeft antwoorden op de vragen die u zich uit eerlijke schaamte zelfs niet durfde stellen. En net daarom is deze columnbundel pedagogisch verantwoord en in zekere zin ook 'zen': de mislukking hangt samen met de groei naar volwassenheid. Kinderen kiezen vaak een andere oplossing dan deze die hun ouders in gedachten hadden. En toch komt het uiteindelijk wel goed. Althans meestal. Anneke Van de Voorde heeft het cursiefje in zich: haar verhaaltjes werken in eerste instantie op de lachspieren, maar geven bij herlezen lesjes in het leven mee. Precies daarom zijn 'Opvoeding onder de dampkap' en deze opvolger 'Opvoeding met een damper' uniek in het genre.

De essentie van Proust € 18,00
De essentie van Proust

'De essentie van Proust' biedt een beknopte inleiding tot het werk een van de grote romanciers aller tijden. Het beschrijft de zeven delen van Op zoek naar de verloren tijd als de geschiedenis van een geestelijke reis, waarin sensuele roes, maatschappelijke ambities, liefde, ziekte en dood allemaal voorbijkomen. Een verhelderend en toegankelijk boek dat onmisbaar is voor wie Proust beter wil leren kennen. 'Op zoek naar de verloren tijd' van Marcel Proust (1871-1922) is een van de indrukwekkendste romans uit de wereldliteratuur. Het is ook een van de minder gemakkelijk te lezen boeken. Zeven kloeke delen telt de romancyclus, en je verdrinkt snel in de taal van Proust. Een kleine introductie is daarom wel zo aangenaam: Maarten van Buuren heeft zich ertoe gezet om Op zoek naar de verloren tijd helder samen te vatten en de thematiek duidelijk te beschrijven.

Urban Kidzz & de Windkapers € 44,95
Urban Kidzz & de Windkapers

Luxe uitgave Dit is de luxe uitgave van de strip Urban Kidzz & de Windkapers Hij is uitgevoerd als 56 pagina's hardcover met linnen kaft, goudfolie-opdruk op cover + rug, en een gelamineerde illustratie van 10 x 10 cm op de cover, verdiept gepreegd aangebracht. Aan de 48 pagina's inhoud van de standaard editie zijn 8 pagina's "The making of" toegevoegd. Verder bevat de uitgave een grote illustratie op een uitslaander van 30 x 84 cm (h x b). Een echt verzamelaars-item dus.

Urban Kidzz € 19,95
Urban Kidzz

De Urban Kidzz Maak kennis met Bo, Mo, Katja en Akúa. Samen zitten ze in groep 7 van basisschool De Fontein, en ze zijn vrienden door dik en dun. Bo en Mo zijn niet van hun skateboards te slaan, en Katja en Akúa zingen de sterren van de hemel in de meidenclub van meester Peter. Samen gaan ze vaak op avontuur, en omdat ze in de grote stad wonen, noemen ze zich de Urban Kidzz - dat klinkt stoer! De Windkapers Het is een tijdje verder dan nu, en alle energie wordt opgewekt door windmolens en zonneparken, heel duurzaam dus. Maar als plotseling de wind gaat liggen, en een grote wolk Europa binnendrijft, staat in een keer alles stil. Wat nu? Mensen vallen al heel snel weer terug op vervuilende energie, zoals steenkool. Maar dat stinkt! En gezond is het ook al niet. Laat staan duurzaam! En wat hebben die nieuwe snoepjes er toch mee te maken? Onze vier vrienden gaan op onderzoek uit om het geheim van de verdwenen wind te achterhalen... Strip + Extra’s Dit boek bevat een compleet stripverhaal van 40 pagina's, aangevuld met 8 pagina's rebussen, raadsels en cijferplaatjes in het teken van duurzame energie. Houd je smartphone bij de hand, en zorg dat je er een QR-reader op hebt. Want via allerlei codes kom je van alles aan de weet. En als bonus heb je toegang tot extra verhalen online! Ga net als de Urban Kidzz op avontuur...